Сината птичка

од Румена Бужаровска

Сината птичка си леткала в шума,
црцорела „Колку е животот убав!
Со моќта на умот дојдов до среќа!
Изговор друг да чујам јас нејќам!“
 
Под камен видела преплашен глушец.
Му рекла: „Зошто си, момче, ти стуштен?
Пушти си крилја, летај ко мене!
учев јас како – ќе ти текне и тебе!“
 
Потем ја сретнала страшливата срна.
Ѝ рекла: „Судбината не ти е црна!
Доста се плашиш од ловец, од волк!
Испеј им песна, скрши ти молк!“
 
Крај потокот брз ја нашла и Меца,
изгладнета, слаба, со три мали деца.  
„Што си ти Мецо морна и сува?
јади, па легни – добра мисла те чува!“
 
Но не дочека одговор птичката пуста.
Меца си зина – и ја пикна во уста.  

Илустрација: Јана Јакимовска


Од истите авторки:

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s