Кучката Бозо

од Магда Ориѓанска

На кејот од реката
среде магли, студен ден
шеташе кучката Бозо
кога од зградите одекна рефрен.

Балет од Чајковски,
срцето веднаш ѝ шепна,
па застана таа во поза плие,
рас, два, три, скокна ко да летна.

И сè беше добро, 
кога одеднаш крик, отровен смев!
Се пресече Бозо, крзното ѝ буфна,
се набабри во ликот, заличи на туфна.

Зад дрвото се клештеше кучката Лајка,
шепата ја вперила, се созеде и рече:
„Живи смешки Бозо си сета,
ко да не си куче, ко да си од друга планета.
За балет треба крзно мазно, опаш мал и става вита
ти не си балерина, туку крзнена шампита!“

Ох, штом Бозо слушна, се воспали, а увцето ѝ пркна, 
но се исправи брзо, замижа па кажа:
„Слободно викај ме шампита,
дури ако сакаш наречи ме КРЕМпита.
Лај си само така, ќе ти мине цел час
каква ме гледаш, таква ти си, а не јас!“

Илустрација: Сања Симоска


Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s